Tractatus de antiquitatibus temporum... Quaestio item in utramque partem super statuto Ferrariensis, de mulierum indemnitatibus. Quibus D. Cravettae repetitionem rubricae De legatis primi, novè adiecimus.
Tractatus de antiquitatibus temporum... Quaestio item in utramque partem super statuto Ferrariensis, de mulierum indemnitatibus. Quibus D. Cravettae repetitionem rubricae De legatis primi, novè adiecimus. | Libri antichi e moderni | CRAVETTA AYMO.
Tractatus de antiquitatibus temporum... Quaestio item in utramque partem super statuto Ferrariensis, de mulierum indemnitatibus. Quibus D. Cravettae repetitionem rubricae De legatis primi, novè adiecimus.
Tractatus de antiquitatibus temporum... Quaestio item in utramque partem super statuto Ferrariensis, de mulierum indemnitatibus. Quibus D. Cravettae repetitionem rubricae De legatis primi, novè adiecimus. | Libri antichi e moderni | CRAVETTA AYMO.
Metodi di Pagamento
- PayPal
- Carta di Credito
- Bonifico Bancario
- Pubblica amministrazione
- Carta del Docente
Dettagli
- Anno di pubblicazione
- 1565
- Luogo di stampa
- Venetijs
- Autore
- CRAVETTA AYMO.
- Editori
- apud Bevilaquam
- Soggetto
- diritto, politica, cinquecentine
- Descrizione
- hardcover
- Stato di conservazione
- Buono
- Legatura
- Rilegato
- Condizioni
- Usato
Descrizione
Cm. 15, pp. 733 (89). Marchio tipografico, ripetuto in fine. Leg. coeva in piena perg. floscia con nervi passanti e titoli ms. al dorso ed al taglio basso. Esemplare genuino e ben conservato. Opera ricercata del giurista piemontese Aimone Cravetta (1504-1569) che insegnò diritto romano a Torino, Avignone e Ferrara; la sua predisposizione verso l'exemplum romano, nel senso dinamico ed evolutivo, si desume nitidamente da questo trattato che affronta temi giuspubblicistici (statuti, giurisdizioni, rapporto diritto universale-particolare, consuetudini) e giusprivatistici (sistema probatorio e successioni). A testimonianza della bontà della sua riflessione è necessario menzionare la grande influenza che ebbe in terra francese; il fatto è particolarmente significativo alla luce dell'indiscussa predominanza del mos gallicus, poco incline ad attribuire alla dottrina italica cinquecentesca gli stessi meriti della tradizione di diritto comune. Cfr. Adams, C, 2913; non in Sapori.